Domowy Kościół
III Rejonowy Dzień Wspólnoty PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
Niedziela, 13 maja 2018 09:16
III  Rejonowy Dzień Wspólnoty
W trzecią niedzielę Wielkiego Postu 04.03.2018r. w parafii pw. Św. Andrzeja Boboli odbył się III  Rejonowy Dzień Wspólnoty Ruchu Światło-Życie, którego temat brzmiał „Oddanie się Niepokalanej”.


Nasze święto rozpoczęliśmy Namiotem Spotkania, podczas którego rozważaliśmy fragment Ewangelii Św. Łukasza o Zwiastowaniu Maryi, a następnie uczestniczyliśmy we Mszy Św. Po Eucharystii, w sąsiadującym z kościołem Domu Parafialnym, zawiązaliśmy wspólnotę poprzez zapalenie świecy oazowej i modlitwę do Ducha Świętego. Wysłuchaliśmy konferencji księdza Andrzeja Jargieło o oddaniu się Niepokalanej.


Ksiądz Andrzej zwrócił uwagę, że nie tyle chodzi o oddanie się Niepokalanej, ale o oddanie się z Niepokalaną, w zjednoczeniu z Nią Chrystusowi. W konferencji przywołana była postać Św. Maksymiliana Kolbe, który tajemnicę Maryi ujmował szczególnie w aspekcie Jej niepokalanego poczęcia. Był pod wrażeniem objawień w Lourdes, gdzie Maryja powiedziała do Bernadety, pytającej jej o imię: “Ja jestem Niepokalane Poczęcie”. Św. Maksymilian zastanawia się dlaczego Maryja nie powiedziała: “Ja jestem niepokalanie poczęta”, ale: “Ja jestem Niepokalane Poczęcie”. Zatem Niepokalane Poczęcie to imię własne Maryi, które oddaje Jej istotę. Najważniejszą rzeczą podsumowującą konferencję jest przyjęcie do serca, że oddając się całkowicie Chrystusowi wraz z Niepokalaną, stajemy się źródłem życia dla innych. Jeżeli chcemy być narzędziem w budowaniu Kościoła żywego, to staniemy się tym narzędziem o tyle, o ile przyjmiemy postawę Maryi oddania siebie w Duchu Świętym całkowicie Chrystusowi.



Po wysłuchaniu konferencji przyszedł czas na pracę w grupach. Odpowiadaliśmy sobie na pytania: “W jaki sposób mogę oddawać swoje życie Niepokalanej? (oddawać się Jezusowi przez Niepokalaną?)” oraz “Co w moim życiu wymaga teraz szczególnego oddania?”, a odpowiedzi zamieściliśmy na plakacie. Każda z grup zaprezentowała wszystkim uczestnikom spotkania zebrane myśli i postanowienia.



Ciekawym i wzruszającym momentem naszego wspólnotowego bycia razem były świadectwa osób mówiących o ich relacjach i życiu  z Niepokalaną. Usłyszane słowa zachęcały do bliższej zażyłości z Maryją i oddaniu się  całkowicie pod Jej opiekę.


Naszymi przemyśleniami i doświadczeniami dzieliliśmy się ze sobą w trakcie wspólnej agapy. Był to dobry czas, aby porozmawiać z przyjaciółmi, poznać nowe osoby i cieszyć się ze spotkania. 



W szczególny sposób poczuliśmy ducha naszej wspólnoty podczas śpiewania w kręgu  piosenki “Zjednoczeni w Duchu”.


Jesteśmy wdzięczni Panu Bogu i Niepokalanej za wszystko, co przeżyliśmy.


Kręgi Domowego Kościoła Ruchu Światło Życie przy parafii Św. Stanisława w Lublinie z rejonu Św. Andrzeja Boboli.
Zmieniony: Niedziela, 13 maja 2018 09:26
 
Być członkiem Ruchu Światło-Życie – to znaczy służyć PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
Niedziela, 13 maja 2018 08:56

Oaza Rekolekcyjna Diakonii (ORD)

W dniach 07-11 lutego 2018 r. w Nałęczowie w Domu Rekolekcyjnym  „Na jabłuszku”, miała miejsce Oaza Rekolekcyjna Diakonii. Przeprowadzaniem ORD w Ruchu Światło-Życie zajmuje się Diakonia Formacji Diakonii (DFD). Mieliśmy wyjątkowe szczęście, gdyż zespół prowadzący rekolekcje tworzyli: ks. Marek Sędek (Moderator Generalny RŚŻ), Barbara Bożek  (pani z INMK, członkini DFD z Kopiej Górki w Krościenku) oraz Piotr Szewczak (małżonek z Warszawy, należący do DK, członek DFD). W rekolekcjach wzięło udział 76 osób, w tym 14 dzieci, a najmłodszy „oazowicz” to 8-miesięczny Michałek.



Zgodnie z zamysłem Założyciela RŚŻ ks. Franciszka Blachnickiego podstawowym celem ORD jest ukazanie uczestnikom całościowej wizji i syntezy Ruchu, wezwanie do świadomej akceptacji programu i podjęcie odpowiedzialności za przekazywanie go innym. Dlatego uczestnictwo w takich rekolekcjach proponuje się osobom, które po przeżyciu formacji podstawowej pragną nadal trwać w Ruchu, przechodzą do etapu formacji permanentnej i włączają się do diakonii na rzecz wspólnot lokalnych, stosownie do swoich możliwości i darów otrzymanych od Ducha Świętego.


Program rekolekcji był bardzo intensywny i koncentrował się wokół hasła dnia, przenikającego każdy punkt spotkań. Katechezy, praca w małych grupach, godziny odpowiedzialności, Eucharystie, homilie, różne rodzaje modlitwy – wszystko to służyło ożywieniu miłości do Chrystusa i Kościoła, budowaniu jedności i wspólnoty, rozbudzeniu na nowo postawy gorliwości w służbie. Cztery główne hasła poszczególnych dni: Światło-Życie, Nowy Człowiek, Nowa Wspólnota, Nowa Kultura były już znane uczestnikom z przeżywania innych rekolekcji oazowych. Teraz jednak chodziło o to, aby tę wiedzę i doświadczenia zebrać, uporządkować, przemyśleć i w świetle słowa Bożego, na modlitwie i we wspólnocie rozeznawać, do czego Bóg wzywa mnie dzisiaj, gdzie jest miejsce mojej diakonii, mojej służby.



Podczas katechez i spotkań ks. M. Sędek dokonał prezentacji RŚŻ, jego istotnych założeń, celów i metod pracy tak, jak to widział Założyciel. Przypomniał życiorys ks. Franciszka Blachnickiego w formie interesującej prezentacji multimedialnej. Podkreślał, że ks. Blachnicki był otwarty na najnowsze tendencje w nauczaniu Kościoła, na elementy charyzmatyczne, na działanie Ducha Świętego, ale wyraźnie zalecał trwanie w jednym ruchu, wybór i kontynuację jednej drogi formacyjnej. Założyciel mocno podkreślał też podstawowe znaczenie ewangelizacji: bez autentycznej ewangelizacji nie ma dalszej formacji. Wśród dziesięciu charyzmatów RŚŻ, ks. Blachnicki w szczególny sposób wyróżnił charyzmat jedności i diakonii. Wierzył mocno, że Ruch jest dziełem Ducha Świętego i to Duch Święty czuwa nad jednością wszystkich jego gałęzi. Kto naprawdę chce żyć charyzmatem Światło-Życie, będzie każdego dnia przyjmować postawę służby na wzór Chrystusa Sługi i Maryi, Niepokalanej Matki Kościoła. W swoich refleksjach na temat Ruchu ks. Moderator Sędek zwracał uwagę na wierność charyzmatom, wierność, która nie może polegać tylko na wspominaniu przeżytych rekolekcji, na opowiadaniu oazowych przygód, na „przenoszeniu popiołu”, ale na „rozpalaniu ognia wiary, ewangelizacji i radosnej służby”. 



Godziny odpowiedzialności i wieczorne spotkania modlitewne prowadzone przez Basię Bożek i Piotra Szewczaka były znakomitym dopełnieniem treści, przedstawianych  przez  ks. Moderatora. Ożywione rozmowy na tematy Ruchu: pytania i wątpliwości, dzielenie się doświadczeniami i problemami, dyskusje prowadzone podczas posiłków i w czasie wolnym (w nowo otwartej w domu rekolekcyjnym kawiarence), świadczyły o tym, że uczestnicy uważnie słuchali tego, co mówi Bóg, poddawali się działaniu Ducha Świętego i otwierali serca na Jego prowadzenie.  


*****

W ORD uczestniczyliśmy oboje po raz drugi (pierwszy raz w Krościenku kilkanaście lat temu). Cztery dni rekolekcji – był to dla nas czas podsumowania i zadumy, spojrzenia z perspektywy, w świetle wiary i słowa Bożego na nasze małżeństwo, rodzinę,  posługę w Ruchu, na środowisko, w którym żyjemy. Był to czas uwielbienia Boga i wielkiego dziękczynienia za Ruch Światło-Życie, za Założyciela ks. F. Blachnickiego, za jego wzór bezgranicznego zawierzenia i całkowitego oddania się na służbę Jezusowi i Niepokalanej. Dziękowaliśmy Panu za Siostrę Jadwigę Skudro, za jej wieloletnie, ofiarne posługiwanie rodzinom Domowego Kościoła, za to, że właśnie w Nałęczowie kilkakrotnie mogliśmy brać udział w prowadzonych przez nią rekolekcjach. A potem dane nam było wspólnie z Siostrą rekolekcje prowadzić. Z wdzięcznością powierzaliśmy Jezusowi wszystkie małżeństwa z DK,  które w różnym czasie i w różny sposób okazywały nam swoją pomoc.



W licznej grupie uczestników byliśmy tym razem najstarsi pod względem wieku, stażu małżeńskiego i stażu w DK, ale czuliśmy się bardzo szczęśliwi w otoczeniu tylu młodszych od nas małżeństw, które z zaangażowaniem już posługują w różnych diakoniach, albo  szukają dla siebie właściwego miejsca  służby. Radowaliśmy się tym, że wśród dobrze nam znanych osób, z którymi spotykamy się od dawna na różnych rekolekcjach oazowych, dniach wspólnoty, było dużo nowych twarzy. Znaczy to, że DK żyje, rozwija się i dojrzewa, że sprawdza się w praktyce jego charyzmat!!!



Na modlitwach, w Namiocie Spotkania, podczas syntezy biblijnej i dzielenia się słowem Bożym, w atmosferze otwartości i szczerości stwierdziliśmy kolejny raz, że zaproszenie do kręgu rodzin Domowego Kościoła, jakie kiedyś otrzymaliśmy od przyjaciół, było niezwykłym, wspaniałym darem Pana Boga dla nas. To Jezus zatroszczył się o nasze małżeństwo, rodzinę, o rozwój naszej wiary i miłości. Znaleźliśmy się w gronie Jego uczniów i to Jezus, nasz Pan i Zbawiciel, Najlepszy Nauczyciel prowadził i prowadzi nas, uczył i nadal uczy jak przebaczać, jak lepiej i radośniej żyć. To On otwierał nasze serca, umacniał miłość i posyłał do innych. Wyraźnie dostrzegliśmy, że na przestrzeni kilkudziesięciu lat, kiedy uczestniczymy w Ruchu, nie zawsze było tak entuzjastycznie i bezproblemowo, nie bez wahań i oporów z naszej strony z podejmowaniem różnych posług. Pomimo, iż staraliśmy się na miarę naszych możliwości robić wszystko jak najlepiej, jednak wciąż mieliśmy poczucie, że dajemy z siebie niewiele, a od innych otrzymujemy dużo, dużo więcej, że posługiwanie rodzinom rozwija nas samych, pomaga wzrastać.



Rekolekcje utwierdziły nas w przekonaniu, że charyzmat Ruchu Światło-Życie, cała droga duchowości małżeńskiej Domowego Kościoła, dzięki wytrwałej realizacji przyjętych zobowiązań i pracy w kręgu rodzin, są dla nas ogromną pomocą. Służą dojrzewaniu i umocnieniu naszej wiary, kształtują postawę odpowiedzialności i służby (diakonii) w małżeństwie, w rodzinie, we wspólnocie, w parafii, w Ruchu. Dziękujemy Panu Bogu za kapłanów, za wszystkie małżeństwa i rodziny, z którymi wspólnie przeżywaliśmy różne rekolekcje, z którymi dziś wspólnie idziemy drogą DK ku dojrzałości chrześcijańskiej.               
Elżbieta i Witold Kowalczykowie
Zmieniony: Niedziela, 13 maja 2018 09:08
 
Rekolekcje „Sługa Niepokalanej” w Kodniu PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
Poniedziałek, 22 stycznia 2018 15:21




W dniach 24-26 listopada 2017 r. uczestniczyliśmy w Kodniu w rekolekcjach „Sługa Niepokalanej” zorganizowanych przez Ruch Światło-Życie diecezji siedleckiej. Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej jest nam szczególnie bliskie, dlatego już od kilku lat przeżywamy rekolekcje w tym czasie i miejscu. Do Kodnia przyjechały 102 osoby, nie licząc dzieci w wieku od dwóch do dziesięciu lat. Oprócz rodzin z Domowego Kościoła była także 16-osobowa grupa dziewcząt i chłopców z Oazy młodzieżowej ze wspaniałą ekipą muzyczną (2 gitary i 1 skrzypce). Wszyscy zostaliśmy  podzieleni  na 10 kręgów (rodziny razem z młodzieżą).



Rekolekcje miały charakter oazy (szkoły) modlitwy, przygotowującej i uzdalniającej nas do służby. Moderatorem był kapłan z Białej Podlaskiej ks. Ireneusz Juśkiewicz, który wygłosił konferencję wprowadzającą o modlitwie i służbie, na podstawie rozważań ks. Franciszka Blachnickiego („Rekolekcje więzienne” Kraków 2009, s. 64-68). I chociaż szkoła kojarzy się nam z wykładem, to poza tą konferencją i homiliami podczas Mszy świętych, konferencji jako takich więcej nie było. Była natomiast intensywna, prawdziwa „szkoła modlitwy przeżywana na żywo”. Każdy z uczestników otrzymał materiały do Namiotu Spotkania, do Liturgii godzin i Eucharystii.



Wieczorem w piątek po Mszy świętej z Nieszporami była adoracja Najświętszego Sakramentu. Kolejne dni (sobota, niedziela) rozpoczynały się od Namiotu Spotkania i Jutrzni. Po śniadaniu był czas na małą kawę, a później odbywały się spotkania w grupach (czas trwania około 1 godz.). Do dzielenia się słowem Bożym zaproponowano fragmenty Ewangelii, podane do Namiotu Spotkania (J 13,1-15 i Mt 25,31-46), nawiązujące do tematu bieżącego roku pracy w naszym Ruchu: „Sługa Niepokalanej – na wzór Chrystusa Sługi”.



W sobotę po południu przeżywaliśmy nabożeństwo pokutne, zakończone Eucharystią z Nieszporami. Wieczorem po kolacji w godz. 19-2030 w sali konferencyjnej domu pielgrzyma był pogodny wieczór wypełniony śpiewem i tańcami, inspirowanymi i prowadzonymi przez młodzież. Zabawa była wspaniała! Po ochłonięciu i wyciszeniu zebraliśmy się w kaplicy ojców Oblatów na modlitwę i adorację Najświętszego Sakramentu trwającą do godz. 23.00.



Świętowanie niedzieli rozpoczęliśmy od Namiotu Spotkania i Jutrzni. Po śniadaniu przeżywaliśmy godzinę świadectw, później dzielenie się słowem Bożym w kręgach i Eucharystię.






Każda Msza święta sprawowana była  uroczyście, z pełną obsługą liturgiczną młodzieży. Po Eucharystii przeszliśmy do Bazyliki i przed obrazem Matki Bożej Kodeńskiej odczytaliśmy Akt Oddania Ruchu Niepokalanej Matce Kościoła.

Rekolekcje zakończyły się po obiedzie, około godziny piętnastej. Były pożegnania i życzenia, aby Bóg pozwolił nam spotkać się znów za rok.



Nasze wrażenia, refleksje i  postanowienia  z przeżytych rekolekcji:

- Podobnie, jak na każdych rekolekcjach, także i podczas tych, odczuliśmy i doświadczyliśmy charyzmatu  wspólnoty.
- Po rekolekcjach, oprócz  miłych  wspomnień, pozostaje przede wszystkim  postanowienie wcielania w życie rozważanych treści. Pragniemy (ze względu na nasz wiek) służyć modlitwą wstawienniczą obejmującą, oprócz najbliższych, także szersze grono osób.
- Na spotkaniach w kręgu dzieliliśmy się wielorakimi sposobami służenia bliźnim   w naszych rodzinach, parafiach i środowiskach, ale szczególnie wybrzmiewała służba rodzinie i modlitwa za innych.




- Będziemy częściej modlili się do Ducha Świętego.
- Za cenne i godne polecenia uznajemy organizowanie wspólnych rekolekcji dla rodzin z Domowego Kościoła i Oazy młodzieżowej (podkreślała to zarówno  młodzież, jak i rodziny na godzinie świadectwa).
- Uczestnicy wyrazili zadowolenie z nabożeństwa pokutnego i pragnęliby, aby było ono wprowadzone  nawet na kilkudniowych rekolekcjach.

Za przeżyte rekolekcje Chwała Panu!


Lublin, listopad 2017 r.                                                             Danuta i Grzegorz Rakowscy
Zmieniony: Poniedziałek, 22 stycznia 2018 15:27
 




Naszą witrynę przegląda teraz 21 gości